Blog, Bokt Community
Bokker Joysieee is uitgenodigd door de Nieuwsredactie om te bloggen. Ze is 16 en blind. In haar blogposts vertelt ze over haar leven als blinde tussen de paarden.
![Afbeelding](https://boktimg.nl/img/m/Uz6ys6.jpg)
Vandaag wil ik jullie aan de hand van een dagboekje bijkletsen over de laatste tijd.
Zo, eindelijk klaar met leren. Het is bijna toetsweek voor mij, dus veel vrije tijd heb ik niet op het moment. Daarom geniet ik nu extra als ik klaar ben met leren en een middagje naar de paarden kan.
Sinds een maand staan de paarden weer thuis en dat vind ik echt top. Nu kan ik er lekker zelf heen lopen en gaan wanneer ik wil. Eigenlijk weet ik nog niet echt wat ik wil gaan doen vandaag. Het is een donkere dag, dus rijden zit er wel in. De rest zie ik wel.
Mijn schimpie is als eerste de pineut. Eigenlijk kan ik haar op het moment alleen maar poetsen. Mijn gedachten dwalen onder het borstelen altijd af naar hetzelfde: wordt ze ooit nog wel beter? Is alles voor niks geweest? Joost mag het weten. Ik zal weer moeten afwachten tot de dierenarts haar voetje weer komt checken. Ik ben niet zo'n doemdenker, maar als je beste maatje iets breekt is het best lastig om posietief te blijven.
Happy haar manen beginnen lang te worden, de haren aan haar voetjes ook. Dat laatste kan ik echt slecht hebben, die moeten er gelijk af. Zo gezegd, zo gedaan; na wat geklooi en heel wat tijd stond ze er weer netjes bij. Haps heeft nooit zo veel geduld. Met voetjes knippen/scheren moet ik haar altijd zien te overtuigen: "je hoeft geen jambette te doen, stilstaan is echt beter. " Zo is dat hetzelfde bij haar manen. Rustig vlechten zit er niet in. Om nog maar te zwijgen over wanneer je een naald wil gebruiken, haha. Jullie kunnen mij wel mooi even helpen. Ik vertelde net dat Happy haar manen lang beginnen te worden. In theorie zou ik er nu een hengstenvlecht in kunnen maken. Als ze geduld zou hebben. Nu twijfel ik of ze weer een sportcoupe krijgt, of dat ik het echt lang laat groeien. Een sportcoupe staat nu leuk, maaarrr.. ze wordt natuurlijk wit, en hoe gaaf zou het zijn als ze dan lange manen heeft? Iets met het paard van een prins.
![Knipoog ;)](https://boktimg.nl/s/wink.gif)
Een paar dagen geleden vroeg mijn moeder of ik niet blind kon leren uitmesten (aka ze mist mijn hulp). Nu is het een beetje lastig om natte plekken uit een stal te halen, tenzij hij helemaal leeg moet. Maar ik heb wel iets nieuws ontdekt wat ik kan doen.namelijk vegen. Dus nu maak ik mijn moeder toch nog blij met iets. En het is ook best wel pittig goed voor mijn armspieren. Baila was ondertussen ook even komen kijken, die wist donders goed dat zij hierna aandacht zou krijgen. Baila is een beetje gek. Heb je geen halster mee? Dan komt ze zelf om te knuffelen. Maar wanneer je met een halster loopt heeft ze van die dagen dat ze het wel leuk vindt om een spelletje met je te spelen. Vandaag was zo'n dag. Dan komt ze rondjes om je heen draven of galopperen. Longeren zonder lijn, tja het is maar waar je zin in hebt toch? Een nadeel voor mij is dat ik er compleet gedesoriënteerd van raak. Gelukkig is ze na een tijdje meestal wel klaar met het spelletje en laat ze zich makkelijk pakken. Borsteltje er overheen, opzadelen en gaan met die banaan.
Opvallende zaken: Bai draagt nooit meer iets van beenbescherming en ik heb een nieuw hoofdstel! Het is best wel raar, van de ene op de andere dag was ik helemaal klaar met al die bescherming. Baila droeg altijd alles: pees- en kogelbeschermers plus springschoenen. En waarom? Ik vond het mooi, lekker matchend. Toen ik er over na ging denken bedacht ik me dat het nooit fijn kon zijn om allemaal zooi aan je benen te hebben hangen. Wat maakt het nou uit hoe het er uitziet? Vanaf dat moment heb ik alles afgezworen en ligt het doelloos in de kast.
En mijn nieuwe hoofdstel? Nouja, het zadel wat ik nu heb is bruin, en een zwart hoofdstel kon dus echt niet meer. Need to say more?
Steeds opnieuw bedenk ik me weer hoe bizar groot de invloed van het harnachement is. Elke keer dat ik op dit zadel zit denk ik er aan hoe enorm Baila en ik zijn veranderd met dit zadel. Ik kan weer op mijn kont zitten en het resultaat daarvan is dat Baila super fijn gaat lopen. Na dik anderhalf jaar denk ik dat we er in geslaagd zijn om iets te vinden wat voor ons allebei werkt. Eindelijk.
Zoals ik net al zei begint ze steeds fijner te lopen. Ze heeft de laatste maand dat ze op het land stonden vakantie gehad. Ik had geen enkele motivatie meer om te rijden en dat uitte zich steeds weer in gevechten waardoor ik nog minder gemotiveerd werd. Het is zo'n enorme weerspiegeling en eigenlijk is dat natuurlijk heel erg goed. In dit geval dus even niet. Na haar vakantie is ze enorm opgeknapt. En ik ook. Sinds dat we weer aan het werk zijn doet ze zo haar best. Ik denk echt dat ze begrijpt dat ik niet zie waar we rijden. Ze raakt zo veel minder snel in paniek en is de laatste tijd heel ontspannen. Zelfs galopperen gaat ons steeds beter af. Wie had dat ooit verwacht?
Nu de winter er weer aan komt zijn alle paarden weer aardig wat vacht aan het aanmaken. Ik voelde dat Baila ook behoorlijk had gezweten door haar teddyvacht. Ik denk dat ik haar binnenkort laat scheren. Is er iemand met leuke ideeën voor figuurtjes op haar kont?
Bij de paarden vliegt de tijd altijd voorbij. Nadat ik Baitje met een zweetdekentje en wat slobber op stal had gezet was het alweer tijd om naar binnen te gaan. Helaas, op zich had ik nog wel even wat willen invetten; het leer van mijn nieuwe hoofdstel is nog zo stroef. Maar goed, doei paardjes! Tot morgen.