Vorig onderwerp | Volgend onderwerp
Toevoegen aan eigen berichten Pagina 1 van de 5 [ 109 berichten ]
Ga naar pagina 1, 2, 3, 4, 5  Volgende
Plaats een nieuw onderwerp

Het voelt zo oneerlijk, dag lieve Jam♡

 
Profiel   

[ img ]





Voor mijn 'code oranje' mijn allerbeste vriendje Jam Session.

Sorry voor het lange verhaal... maar daarin kan ik een beetje kwijt hoe alles gelopen is. Denk dat het opschrijven mij ook goed doet.

Gister is mijn grootste angst werkelijk geworden. Ik wist al een paar weken dat het niet goed ging maar je blijft toch hoop houden.

Na het verlies van Uni nooit gedacht dat ik nog een leuk paard zou vinden... was immers al bijna een jaar op zoek. :')
Ik zocht een doorgereden paard, maar na aandringen van een vriendin en jouw vrolijke snoet ging in toch kijken bij een groene. En de klik was er meteen... je was een blije pretletter, met rijden en op stal. Over-enthousiast, vliegensvlug maar zo lief en werkwillig. Op stal hielden veel mensen van je... je was zo'n vreselijk vrolijke clown die altijd spullen aan het stelen was. Ik vond altijd gestolen goederen terug in je stal of paddock.

Een aantal van jullie zullen weten, ook doordat ik vrij actief was in het headshaking topic, Jam had een ernstige vorm van trigeminaal headshakingsyndroom en daar boven op ook een pollen allergie.

Vorig jaar is dat opeens begonnen. Van niks aan de hand, naar extreem schudden. Ik had hem natuurlijk al langer en nog nooit iets gezien. Behalve het feit dat hij nooit op het land wilde staan.
Maar het komt pas op wat latere leeftijd naar boven. En dat maakt het ook zo heftig, in 1 dag van een gezond paard naar een paard het hele hele heftige problemen: paniek, je laten vallen, hoofd kapot slaan zelfs in stal. Niet eten, niet drinken.
Elk kleinste zuchtje wind of tocht maakte het erger. Vooral in de middag was het soms zo erg dat we je moesten sederen met domosedan omdat je je jezelf anders verwondde.

Cetirizine, pijnstillers, netjes, brillen, kappen, acupunctuur, cranio sacraal therapie, voer testen, aroma therapie... ik weet niet eens meer alles wat we geprobeert hebben.
Uiteindelijk kregen we het in Juni redelijk onder controle.
Met Cyproheptadine. Het had wat bijwerkingen en soms kwam het er iets door heen, maar het was te managen.
Je kon weer paard zijn en je was weer het super blije ei die je altijd was. Ook op de slechte dagen... je hoefde je maar 1 minuut beter te voelen en het was meteen weer de vrolijke snuiter die je altijd was.

De zomer ging goed, vanaf de herfst zijn we begonnen met neuromodulatie om te kijken of het dan misschien nòg net wat beter kon zodat we zelfs weer buitenritjes konden maken.
En dat ging perfect. In Utrecht kreeg je deze behandeling en het ging steeds langer goed... zelfs tot 13 weken helemaal klachtenvrij en vanaf oktober al medicatie vrij.
Je ging altijd huppelend de veewagen in, soms zo snel dat bik mee moest rennen... :+ en ook daar onderging je de behandelingen zo meewerkend. Dat heb je altijd gedaan. Je was een mensen paard en je deed alles voor iedereen.

Begin april sloeg het om... behalve het schudden kwam ook het briezen terug. Maar het was al 13 weken na de vorige behandeling, dus het kon wel terug komen.
Neuromodulatie ondergaan, maar deze keer deed het niks. Naast de behandeling ook weer de Cyproheptadine, carba gestart... maar het bleef er doorheen komen.
Zelfs in de binnenpaddocks, zelfs op stal.

Twee weken geleden moest ik je sederen omdat je je hoofd kapot sloeg tegen de muur en je letterlijk de muren op klom. Het deed zo veel pijn, en ik vond het verschrikkelijk om je zo te zien.
De volgende ochtend heb ik je meteen naar Utrecht gebracht en daar ben je twee weken gebleven, ik heb gevraagd of ze echt alles wat mogelijk is of wat een andere oorzaak zou kunnen zijn wilden onderzoeken. Zij en mijn eigen veeartsen hebben zo vreselijk hun best gedaan. Ik ben ze er erg dankbaar voor.
Van CT scans tot scopieen, alles in de hoop iets te vinden wat kan helpen.

Daar binnen ging het best goed. Dicht pand, gefilterde lucht. Je schudde soms wel, stond soms met je hoofd tegen de muur, maar het was minimaal. Met naar buiten meenemen en grazen aan de hand werd het opeens getriggert. Gewoon ergens waar aan een stuk door buitenlucht binnen kan komen kon al te veel zijn.
Maar daar binnen kon je gelukkig weer wat tot rust komen. Veel dagen ging zelfs buiten daar heel goed, het was erg ongrijpbaar. Je hebt daar gelukkig niet veel last gehad.
Helaas is er verder niks gevonden, er was verder niks mis met je. Maar de kans dat het thuis goed zou gaan was ook klein, omdat tijdens de aanvallen er ook niks was wat het kon stoppen.

Medicatie is opgehoogd en maandag kreeg je nog een keer neuromodulatie er overheen... en daarna heel hard hopen.

Maandagochtend ben je behandeld en kon in je in de middag gelukkig weer ophalen, we waren zo blij elkaar weer te zien. Continu liep je aan me te frunniken en te kriebelen. :+:

Dinsdag overdag ging goed, je stond wel in een dichte stal en bent alleen in de binnenpaddock geweest, want ik wilde het rustig aan doen.
Aan het eind van de dag begon je te briezen en naar je hoofd te slaan. Maar het trok ook wel weer weg. En dat mag ook de eerste/tweede dag.

Woensdag ochtend was je weer een blij ei. Lekker gepoetst en je medicatie gegeven. Je hebt alleen binnen gestaan


[ img ]

Lekker samen op de grond knuffelen.

Om 12uur werd ik gebeld dat het echt niet goed ging. Slaan met je hoofd, klauwen naar de muren... in de stal aan de overkant van het terrein hoorde ze je zelfs slaan.
Zo veel briezen en zelfs niet mormaal kunnen eten. Ik ben snel naar stal toegekomen en zag dat het echt niet goed was. De krassen zaten op de muur tot aan het plafond. Je was helemaal in paniek, hard met je hoofd slaan en in paniek op mensen af rennen als ze je stal in kwamen.

Ik heb de veearts gebeld en toen zij kwam was het duidelijk, het was genoeg...
Jij verdiende meer, jij verdiende geen leven met deze helse pijn, opgesloten in een donkere luchtdichte stal.
Juist jij niet... jij genoot zo van alles, ik gunde je echt een paardwaardig bestaan.
Als het met aanpassingen en beperkingen was in het voorjaar was dat ook prima. Maar met alleen al in de stal/binnenpaddock/molen zo veel pijn hebben... ik moest eerlijk zijn naar jou.
Hoe veel pijn het ook deed voor mij.
Het inslapen zelf ging heel mooi en rustig op je eigen plekje. Ook toen werkte je mee tot op het eind. Je ging rustig liggen en je was weg.

Je was nog zo jong, zondag zou je 7 worden, ik heb je gekocht toen je nog niet zo lang onder het zadel was.
In die korte tijd hebben we samen zo veel gedaan, zo veel meegemaakt. Samen zo veel geleerd... jij was echt speciaal. Zo goed, zo lief, zo werkwillig en vooral zo grappig.
Je leerde vreselijk snel... je laten wachten was altijd de grootste uitdaging. Zo kwam je ook aan je bijnamen 'Code Oranje' en 'the flying dutchman' Piaffe, vliegende wissels? Na een weekje oefenen had je het wel onder de knie.
Alleen caveletti's en springen daar was je geen fan van :+ dat triggerde je afschiet-modus :')
Maar ook zo relaxed konden we samen ook buiten rijden, bos, duinen of door de drukke stad... het maakte je niet uit je vond alles prachtig. Dan was je niet aan het "werk" en onverschrokken stampte je de wijde wereld in.
Door je energie en blijdschap had ik soms mijn handen vol aan je... maar je was nooit gemeen, nooit onveilig. Je was de goedheid zelve en echt bomproof. Alleen dan wel alsof je 3 liter red bull op had :+

Altijd lekker knuffelen en terug kriebelen, je hield eigenlijk meer van mensen dan van andere paarden.

Ik hou zo veel van je en ga je zo vreselijk missen.
Je was zo speciaal. Ik hoop dat je nu geen pijn meer hebt.


[ img ]

[ img ]

[ img ]

[ img ]

[ img ]

[ img ]


Laatst bijgewerkt door c_alsemgeest op 29-04-21 13:54, in het totaal 2 keer bewerkt
Laatste bericht

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:43 



 
Profiel   

Wat verschrikkelijk tragisch. Sterkte, heel veel sterkte met het verlies van je bijzondere maatje.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:48 



 
Profiel   

Wat een aansprekend dier! Enorm verdrietig dat dit hem noodlottig heeft moeten worden, veel sterkte TS!

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:52 



 
Profiel   

Wat verschrikkelijk zeg. Heel veel sterkte!

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:52 



 
Profiel   

Ik zag je titel en schrok: Nee he!

Maar toch.

Wat een verdrietige, dappere en eerlijke beslissing.

Heel veel sterkte met dit verlies, ik vond hem altijd al zo'n machtig paard.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:53 



 
Profiel   

Wat verschrikkelijk zeg. En wat een paardenpech heb jij, ongelofelijk. Heel veel sterkte

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:53 



 
Profiel   

Noukie schreef
Wat verschrikkelijk zeg. En wat een paardenpech heb jij, ongelofelijk. Heel veel sterkte

Ja had het er al met een vriend over dat ik over ga op kangaroos :')

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:56 



 
Profiel   

Prachtig paard, veel sterkte met dit grote verlies!

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 13:59 



 
Profiel   

Heel veel sterkte met dit grote verlies Y;(

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:03 



 
Profiel   

Wat verschrikkelijk, het enige paard van Bokt die me vanaf het begin af aan zo aansprak. Misschien omdat ik zelf zo’n onwijs knappe vos heb gehad? Wat een verschrikkelijk verlies! Onwijs veel sterkte gewenst

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:03 



 
Profiel   

Wat een prachtig dier en wat enorm verdrietig zeg. Het lijkt me zo lastig dat het zo ongrijpbaar voelt. Heel veel sterkte. :knuffel:

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:03 



 
Profiel   

Heel veel sterkte! Wat een vreselijke aandoening. :knuffel:

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:04 



 
Profiel   

Toen ik de naam Jam zag dacht ik nee he.....
Wat verschrikkelijk voor je.
Meer kan ik niet zeggen dan sterkte....

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:05 



 
Profiel   

O Jezus Meis...... DIKKE tranen hier!
Jouw prachtige oranje man. Ik las al jullie avonturen zo graag mee.
Ik “ken” je vaag van je Berestein tijd met Warina en even op stal bij Sil en Diane met United.
Als leven lijden wordt, dan moet je....
maar waarom?! Het is zoiets ongrijpbaars en zo sneu. Arme Jam! Arne jij!
Heel veel sterkte!

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:06 



 
Profiel   

Heel veel sterkte, triest dat ze hem niet verder konden helpen. Goede maar verschrikkelijke beslissing moet je dan nemen, uit liefde.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:08 



 
Profiel   

Zo een verschrikkelijk verdrietig verhaal en jammer genoeg ook zo herkenbaar. Ik heb op 7-jarig leeftijd mijn allerliefste merrie om dezelfde reden laten inslapen (en ook een jaar vanalles geprobeerd en laten onderzoeken). Als ze geen paard meer kunnen zijn, houdt het inderdaad gewoon op. Dan is laten gaan het enige dat je kan doen. Al doet het waanzinnig veel pijn ;(

Heel veel sterkte met het verlies van je oranje kanjer.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:10 



 
Profiel   

Heel veel sterkte, wat een weg hebben jullie bewandeld, respect voor alles wat je voor hem hebt over gehad.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:11 



 
Profiel   

Wat een tragisch verhaal, pink gewoon een traantje weg, dat zo'n topper niet mag/kan doorleven.. zo erg en wat kan ik me je verdriet voorstellen ;( ;(

Ik wil je heel veel sterkte wensen, zijn van die stomme loze woorden in zo'n verlies, maar komt echt uit mijn hart...

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:14 



 
Profiel   

Heel veel sterkte, vreselijke aandoening, je hebt gedaan wat je kon! :(:)

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:15 



 
Profiel   

Zo mooi geschreven, hij bofte met een baasje als jij. Vreselijk dat hij dit heeft moeten meemaken, sterkte :knuffel:

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:16 



 
Profiel   

Heel veel sterkte :knuffel:

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:17 



 
Profiel   

Wat triest. Maar wat een dapper besluit van jou.
Over de regenboogbrug, op de groene weides.....pijnloos, zorgeloos.

Heel veel sterkte voor jou!

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:20 



 
Profiel   

Heel veel sterkte..

Wat een strijd is dit voor jullie allebei geweest. Mijn paard had er ook extreem veel last van maar dan in combinatie met andere gebreken waardoor ik de strijd niet helemaal aan gegaan ben.

Hij heeft nu rust. Heel veel sterkte

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:21 



 
Profiel   

Heel veel sterkte met dit verlies Y;(
Wat vreselijk dat het toch weer zo om moest slaan, je hebt alles geprobeerd en de enige juiste beslissing genomen, hoe zwaar deze ook is.

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:22 



 
Profiel   

Wat een schitterend paard was het! Ik heb hem eerlijk gezegd nog niet eerder voorbij zien komen, en dat vind ik best jammer, want wat een oogopslag. Ik snap dat je voor hem gevallen ben, al die jaren terug.

En dat maakt het verdriet ook vele malen erger, het was een heerlijke knuffel zo te zien. Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit onwerkelijke verlies.
Omhoog

Link naar dit berichtGeplaatst: 29-04-21 14:39 

Plaats een nieuw onderwerp  Plaats een reactie
Pagina 1 van de 5 [ 109 berichten ]
Ga naar pagina 1, 2, 3, 4, 5  Volgende
Vorig onderwerp | Volgend onderwerp




Zoek naar
Inloggen