Forums » Bokt Nieuws » [AG] Achtergrondartikelen |
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Maureen95, Firelight |
Vorig onderwerp | Volgend onderwerp | |
![]() |
Pagina 1 van de 2 [ 45 berichten ]
Ga naar pagina 1, 2 Volgende |
Plaats een nieuw onderwerp |
[AG] Mijnpony's: werken als een paard in de kolenmijnen |
---|
liesd | |
![]() |
*bokt.nl
Foto: Horse and Man Afgelopen week verscheen een fotoreeks op Facebook, die het leven van de mijnpony's liet zien. Vanaf het midden van de 18e eeuw tot het midden van de 20e eeuw werden pony’s ingezet in vooral de Britse en Australische kolenmijnen. Dat was het gevolg van een wet uit 1842, die verbood dat vrouwen nog in de mijnen werkten. Tot dan waren het vrouwen die de kolen de mijn uit sjouwden. Ook in andere landen, zoals de Verenigde Staten en Duitsland, werden paarden en pony’s gebruikt. In 1913 waren 70.000 pony’s ondergronds aan de slag in Groot-Brittannië. Later namen mechanische transportmiddelen het over, maar op moeilijk bereikbare plekken werden nog steeds pony’s ingezet. In 1984 werkten er nog zo’n 55 dieren in de mijnen in Groot-Brittannië. Paardenwerk ondergronds De paarden en pony’s werden naar beneden gebracht in een kooi. Ze werkten gewoonlijk acht uur per dag (in sommige mijnen maximaal 48 uur per week) en trokken per werkdag zo’n 30 ton kolen in bakken over spoorrails. Als ze ouder werden, hoefden ze meestal nog maar vier uur per dag te werken. Op hoger gelegen ondergrondse wegen waren grotere paardenrassen aan de slag, zoals de Cleveland Bay. Dieper in de mijn, waar de plafonds lager waren en de wegen smaller, waren echter kleinere pony’s, niet groter dan 1.20m, nodig. Voor die taken werden vaak Shetlanders gebruikt. In de periode tussen de oorlogen werden ook paarden uit de Faeröer Eilanden, IJsland en de Verenigde Staten geïmporteerd. Gewoonlijk kwamen enkel ruinen en hengsten in aanmerking voor het werk in de mijnen. Op het einde van de 19e eeuw werden ook ezels gebruikt. De pony’s waren klein, zwaargebouwd en hadden sterke ledematen. Ze bleven gewoonlijk vijf jaar ondergronds werken, tenzij ze gewond raakten of overleden. Het welzijn van de paarden in de mijn De Britse Coal Mine Act (1911) bepaalde dat de dieren vier jaar oud moesten zijn en geschikt voor het werk (beslagen en gecontroleerd door een dierenarts) voor ze ondergronds gingen. De dieren konden aan de slag blijven tot ze ongeveer 20 jaar oud waren. De pony’s werden ondergronds gestald in mijnschachten en kregen hooi en mais te eten. Tijdens de jaarlijkse vakantie van de mijnwerkers kwamen de dieren twee weken bovengronds. Bij mijnen waarbij minder diep onder de grond werd gegraven, waren de stallen meestal bovengronds, dichtbij de ingang van de mijn. In 1911 schatte een schrijver dat de lastdieren in de koolmijnen zo’n 3,5 jaar konden werken. Bovengronds konden paarden gemakkelijk 20 jaar lang arbeid aan. De pony’s waren van kapitaal belang voor de mijn, en hoe beter hun conditie was, hoe beter werk ze konden verrichten. Hoewel de dieren dus ondergronds gestald werden, werden ze goed verzorgd. De ondergrondse wegen werden zo goed mogelijk onderhouden, om ongelukken te voorkomen en de voeten van de dieren werden dagelijks gecheckt. Als er een ijzer miste, mocht het paard in kwestie niet werken. De plafonds werden omzichtig geborsteld, zodat de paarden geen hoofdletsel zouden oplopen door bijvoorbeeld uitstekende stenen. De dieren droegen ook vaak een soort lederen masker als bescherming. Op foto’s is ook te zien hoe de staart van de mijnpony’s geschoren is. De band tussen mijnpony’s en mijnwerkers Foto: Horse and Man De paarden en pony’s in de mijnen werden aan één mijnwerker toegewezen, zodat mens en dier elkaar zo goed mogelijk zouden aanvoelen. Dat bleek ook zo te zijn. Een mooi verhaal is dat van mijnwerker Harry Lauder en zijn pony Catherine. Op een bepaald moment weigerde Catherine om nog een voet te verzetten. Wat later stortte de gang vlak voor Catherine in en bleek dat ze met haar koppigheid het leven van de mijnwerker had gered. Er zijn ook verhalen van mijnwerkers die voor hun pony stierven. Een 19-jarige mijnwerker stierf toen hij zijn pony probeerde te redden van giftige gassen. Na het werk, welverdiend pensioen? Zoals hierboven vermeld, was de ondergrondse carrière van de paarden en pony’s beperkt in tijd. In Groot-Brittannië ontstond heel wat ophef toen aan het licht kwam dat de mijnpony’s na hun pensioen verkocht werden voor de slacht. Er werd massaal campagne gevoerd om de dieren na hun pensioen te helpen en er werden verschillende opvangfaciliteiten opgericht. Helaas konden de dieren zelden genieten van een zorgeloos pensioen. Ze konden vaak niet wennen aan het leven bovengronds, omdat ze lang in onnatuurlijke omstandigheden hadden geleefd. Ze wisten vaak niet hoe ze zich moesten gedragen in kudde. Als ze zich konden aanpassen aan het leven buiten de mijnen, stierven de dieren ook vaak aan aandoeningen aan de luchtwegen, zoals veel mijnwerkers. Maar mensen trokken zich het lot van de mijnpony's in ieder geval aan. In Australië staat voor een gesloten mijn een bronzen beeld, ter ere van de mijnpony's. De Coal Board deed enorm veel moeite om een nieuw thuis te vinden voor de gepensioneerde mijnpony’s. Ze inspecteerden de accommodatie, het land en de eigenaars. De paarden waren het niet gewend om bovengronds te leven en moesten dus met zorg behandeld worden. Ze konden bijvoorbeeld niet zomaar op de weide gezet worden, omdat ze uitbraken en agressief werden. De dieren konden volgens de Coal Board ook niet meer grazen en moesten met de hand gevoederd worden. Tony, de laatste mijnpony uit Northumberland In 1994 werden de laatste vier pony’s uit Ellington Pit in het Britse Northumberland gehaald: Tony, Sparky, Carl en Pike. Sparky en Carl gingen naar het National Coal Mining Museum in het Britse Wakefield. Carl stierf in 2006 en Sparky in 2007. Pike en Tony verhuisden naar het dierenopvangcentrum in Benton, waar Pike stierf in 2005. Tony bleef echter doorgaan en vrolijkte het personeel van het opvangcentrum elke dag op. Hij liet de andere dieren graag zien wie de baas was, en pestte zelfs de ezels. Uiteindelijk stierf Tony in 2011 op 40-jarige leeftijd, het einde van een tijdperk in de geschiedenis van de mijnbouw. Bronnen: en.wikipedia.org www.horseandman.com www.hoofcare.blogspot.be www.chroniclelive.co.uk |
Laatste bericht |
![]() |
Bravura | |
![]() |
Mooi stukje. De trek- en lastdieren.... Zelfs nu hebben paarden, ponys en ezels het nog zwaar in hun werk elders in de wereld. Daar staan we niet gauw bij stil maar dit zet je soms weer even aan het denken.
![]() |
![]() |
chamion | |
![]() |
Toen al werd er aan de welzijn van die dieren gedacht (wat sommige mensen niet wisten)
Ja het was pittig en slecht werk maar de dieren werden echt goed verzorgd. Ben ik verschillende mijnen geweest (waar ze ook vroeger pony's gebruikten) en bij sommige van die mijnen hadden de pony's meer ruimte tussen de diensten door dan de mijnwerkers. Het is een heel mooi stukje tekst en eigenlijk vind ik dat dit verhaal/geschiedenis toch wel eens goed verfilmd mag gaan worden zodat dat het ook voor de toekomst beschikbaar blijft. |
![]() |
liesd | |
![]() |
Chamion, in een van de bronteksten worden twee films aangehaald:
Pit Pony(1997): After his older brother John (Andrew Keilty) has a terrible accident, 10-year-old Willie (Ben Rose-Davis) quits school to work in the local coal mine. As the difficult job takes a toll on him, Willie forms a strong bond with a wild horse trained to work in the coal pits. Set on the island of Nova Scotia, this heartwarming drama also stars Richard Donat, Jennie Raymond, Denny Doherty and a young Ellen Page. Pit Pony(1999): A young boy toils in the coal mines of Cape Breton, Nova Scotia, and finds the brighter side of life in this heartwarming family drama. Set at the turn of the century, the story centers on Willie MacLean (Alex Wrathell), who works alongside a pony in the mines. Willie endures the harsh conditions of the mining town, tries to improve the working conditions for the pit ponies and experiences many an adventure with his friends. |
![]() |
Alvaron | |
![]() |
Toch klopt er iets niet in het artikel.
Eerst wordt er gezegd dat er alleen hengsten en ruinen in de mijnen werkten: Citaat Enkel ruinen en hengsten kwamen in aanmerking voor het werk in de mijnen. En vervolgens is het een merrie de het leven van een mijnwerker redt: Citaat Een mooi verhaal is dat van mijnwerker Harry Lauder en zijn pony Catherine. Op een bepaald moment weigerde Catherine om nog een voet te verzetten. Wat later stortte de gang vlak voor Catherine in en bleek dat ze met haar koppigheid het leven van de mijnwerker had gered. |
![]() |
liesd | |
![]() |
Uitzonderingen bevestigen de regel?
![]() Ik pas de tekst ietsjes aan. |
![]() |
esje01 | |
![]() |
Ook de dartmoorpony werd voor het werk in de mijnen gebruikt.
Er waren toch ook veel ponies die altijd ondergrond bleven en nooit meer het daglicht zagen. |
![]() |
8nnemiek | |
![]() |
Mijn opa heeft vroeger wel eens verhalen verteld over de mijnen in Limburg waar ze ook pony's gebruikten.
|
![]() |
mairead | |
![]() |
Artikeltje op de BBC van Tony the Pit Pony (één van de laatste mijnpony's in Groot Brittanië) met foto van het beestje na zijn pensioen:
http://www.bbc.com/news/uk-england-tyne-14220240 |
![]() |
Girassol | |
![]() |
Mooi stuk zeg, erg interessant!
|
![]() |
Lara | |
![]() |
Heel interessant en voor mij ook heel leuk getimed. Ik ben vorige week een lang weekend in Krakau geweest en heb daar ook de zoutmijnen bezocht. Ook hier waren paarden aan het werk toen deze mijn nog actief was, hier is het laatste paard in 2002 omhoog gegaan (de mijn werd 1997 stop gezet en is nu een museum).
|
![]() |
ruitje | |
![]() |
Complimenten, super stuk weer!
|
![]() |
BounceBabe | |
![]() |
Het standbeeld heb ik gezien in Katoomba, NSW, voor een oude mijn. (route van Scenic World).
Mooi stukje! ![]() |
![]() |
dejoni | |
![]() |
Heel interessant stukje!
Kan iemand mij vertellen waarom er geen merries gebruikt werden in de mijnen? ![]() |
![]() |
chamion | |
![]() |
@ LiesbethDW; dank je. Moet duidelijk verder kijken dan mijn neus lang is
![]() Ga ze eens opzoeken & bekijken. |
![]() |
Anoniem | |
Erg mooi stukje. Het werk was erg zwaar en niet zo gezond voor de paarden maar het blijkt wel uit het stuk dat er zeer goed voor de dieren werd gezorgd. Dat wist ik niet.
|
![]() |
7ofhearts | |
![]() |
Mooi verhaal inderdaad.
Besefte ook niet zo goed hoe speciaal de band met de pony's en de mannen ondergronds was. Had daar ook een veel bitterder beeld van. |
![]() |
antje_vip | |
![]() |
chamion schreef Toen al werd er aan de welzijn van die dieren gedacht (wat sommige mensen niet wisten) Ja het was pittig en slecht werk maar de dieren werden echt goed verzorgd. . Ja dat vind ik ook! Ik had verwacht dat de omstandigheden slechter waren |
![]() |
8nnemiek | |
![]() |
De meeste mijnpaarden schijnen trouwens blind te zijn geweest volgens mijn opa. Daardoor waren ze niks meer waard nadat de mijnen dicht gingen.
Maar inderdaad mooi dat sommige mijnwerkers zo'n goede band mee hadden. |
![]() |
_Carien | |
![]() |
Ik geniet echt van het lezen van deze stukken op bokt de laatste tijd!
|
![]() |
R.X. | |
![]() |
Lara schreef Heel interessant en voor mij ook heel leuk getimed. Ik ben vorige week een lang weekend in Krakau geweest en heb daar ook de zoutmijnen bezocht. Ook hier waren paarden aan het werk toen deze mijn nog actief was, hier is het laatste paard in 2002 omhoog gegaan (de mijn werd 1997 stop gezet en is nu een museum). Waarom duurde het dan 5 jaar om alle paarden uit de mijnen te halen? |
![]() |
Suzanne F. | |
![]() |
dejoni schreef Heel interessant stukje! Kan iemand mij vertellen waarom er geen merries gebruikt werden in de mijnen? ![]() Ik denk dat je dan een keuze moet maken want merries en hengsten samen in de mijn gaat niet. Dus dan zou je of alles moeten castreren of je kiest voor alleen hengsten en ruinen. Merries staan daarnaast ook bekend om hun wispelturigheid, ook ivm hengstigheid. Zijn net vrouwen he? ![]() Daarbij zijn over het algemeen genomen de mannelijke dieren sterker dan de vrouwelijke. |
![]() |
8nnemiek | |
![]() |
Op internet zijn nog veel stukken te vinden over de mijnpaarden hier in Nederland. Wel eng hoe ze werden getransporteerd naar beneden
![]() Citaat Mijnpaarden Mijnpaarden hebben ondergronds dienst gedaan tot ca. 1930. Ook zij moesten door de schacht omlaag worden getransporteerd, daartoe was een speciaal “tuig” ontworpen, dat onder de liftkooi werd bevestigd. Mijnpaarden maakten dezelfde diensten als de mijnwerkers en brachten de tijd tussen hun diensten door in de daarvoor speciaal ingerichte “paardenstal”. Ze verbleven veelal de rest van hun leven ondergronds. Ook werden zij na verloop van tijd blind wegens het werken in een (toen ter tijd) nagenoeg onverlichte omgeving. Mijnpaarden werden gebruikt voor het transport van kolenwagens en materialen. Streng voorschrift hierbij was, dat zij slechts 10 wagentjes met kolen in één keer mochten trekken. Er waren paarden bij die konden tellen (?). Wanneer zij bij het aantrekken meer dan 10 maal de ruk van de koppeling tussen de wagentjes voelden weigerden ze een poot te verzetten. |
![]() |
BMHP | |
![]() |
esje01 schreef Ook de dartmoorpony werd voor het werk in de mijnen gebruikt. Er waren toch ook veel ponies die altijd ondergrond bleven en nooit meer het daglicht zagen. De mijnen zijn voornamelijk in noord en midden Engeland, de Dartmoor is een zuidelijk ras, waardoor inzet op grote schaal niet zo waarschijnlijk is. Buiten de Shetlander werden veel Welsh pony's gebruikt. Mijn partner heeft op gepensioneerde pitpony's gespeeld als klein meisje. In Yorkshire werden ook wel pony's geboren in de mijnen. Later mochten pony's onder de 4 niet in de mijn werken. Tijdens vakantie nam de mijnwerker vaak de pony mee naar huis die dan een paar weken in de tuin stond. De band tussen mens en dier was vaak heel groot, ze waren van elkaar afhankelijk. De pony's waren blind, ze konden in de mijn en later buiten in de nacht wel zien, overdag was het licht veel te sterk en verblinde de pony's. Nadat de pony's omhoog werden gehaald duurde het vaak 24 uur voordat het gezichtsvermogen zich (beperkt) herstelde. Buiten de mijnen werden de kolen ook met paard en wagen in de dorpen afgeleverd tot ruim in de 70 jaren. Bij verschillende ongelukken zijn veel mensen omgekomen, in Silkstone is bij een ongeluk de mijn "flooded". In de ventilatie schachten werkten veel jonge meisjes, doordat ze niet tijdig gewaarschuwd konden worden zijn deze allemaal verdronken. Nergens worden de pitpony's genoemd, maar het mag duidelijk zijn hoeveel er slachtoffer zijn geworden. In Wales waren de mijnen nog kleiner en de koollagen dunner. na het "sluiten" van de mijnen werden dit privé bedrijfjes waar tot 1999 de cool door de pitpony uit de mijn werd getransporteerd. |
![]() |
_Dracarys | |
![]() |
Wat gaaf om te lezen zeg!
Ik ben vorig jaar in Oostenrijk een mijn in gegaan, onwijs interessant. |
Omhoog |
![]() |
Plaats een nieuw onderwerp | Plaats een reactie |
Pagina 1 van de 2 [ 45 berichten ]
Ga naar pagina 1, 2 Volgende |
|
Vorig onderwerp | Volgend onderwerp |
Forums » Bokt Nieuws » [AG] Achtergrondartikelen |
Inloggen |